Hobi bahçeleri, Türkiye’de giderek artan bir tartışma konusunu oluşturuyor. Uzman Ali Ekber Yıldırım, bu meselenin ülkede iki farklı görüşü karşı karşıya getirdiğini vurguladı. Bir grup, hobi bahçelerinin hukuka aykırı olduğunu savunarak, bu yapıların yıkılmasını talep ederken; diğer bir kesim ise çocuklarının doğayla tanışması ve kendi gıdalarını üretme arzusu doğrultusunda bu alanlara yöneldiğini belirtiyor.
Yıldırım, 2020 yılında yürürlüğe giren 7255 sayılı torba yasa gibi yasal düzenlemelerin bu sorunun yaygınlaşmasını önleyemediğini ifade etti. Yıldırım, “Bakanlık, sahada olup bitenleri yeterince analiz etmeden masa başında yasal düzenlemeler yapıyor. Ankara’da hazırlanan yasalar, uygulama alanında ya dar geliyor ya da gereğinden fazla.” şeklinde eleştiride bulundu. Geçmişte korunamayan tarım arazilerinin, şimdi yönetmeliklerle korunmaya çalışılmasının başarı şansının düşük olduğunu belirtti.
Hobi bahçelerinin arkasındaki ekonomik sebeplere de dikkat çeken Yıldırım, “Çiftçi, üreterek para kazanamadığı için toprağını satmak zorunda kalıyor. Artan maliyetler ve düşük fiyat politikası devam ettikçe, çiftçiler tarlalarını elden çıkarmaya devam edecektir.” dedi.
Sorunun yalnızca yıkımlarla çözülemeyeceğini savunan Yıldırım, çözüm önerilerini sıraladı: Öncelikle, hangi hobi bahçelerinin verimli arazilerde, hangilerinin ise vasfını yitirmiş arazilerde bulunduğunun belirlenmesi gerektiğini vurguladı. Yeni bir imar barışı beklentisinin hobi bahçesi sayısını artırabileceği konusunda uyarıda bulundu. Almanya modelini örnek göstererek, verimli tarım arazileri yerine, belediye ve hazine arazilerinde net kurallarla belirlenmiş bir hobi bahçeciliği sistemine geçiş yapılması gerektiğini önerdi.
Yıldırım, hobi bahçeciliğinin tamamen reddedilmemesi gerektiğini, ancak bu uygulamanın amacına uygun bir şekilde yapılması gerektiğini de sözlerine ekledi. Türkiye’deki bazı belediyelerin verimli tarım arazilerine toplu konut yapar gibi hobi bahçesi inşa etmesini ise sert bir dille eleştirdi.
